5 Mart 2010 Cuma

yastıklar
yastıklar vardı evde

başımı koyamıyordum senden başka bir yere
                          son kalan da gitti yine

o mu ben mi oyununu oynadık

ben yine o dedim

herkes aynı şeyi sordu

kapı son kes kapandı

sen ve ben dünyanın tam ortasında kaldık...

Myk

gümüş bir bıçakla kesti geceyi

                                    gök giymişti çocuk bugün üstüne

deliydi o gece rüzgar

yana yakıla kızın içine esti hep
                                   kan meyveleri silkelendi

gök göktü oysa
                      kan kan

kız dilini kesip

                                göğe bıraktı....

Myk

2 Mart 2010 Salı


uykudaydı kraliçem


yıllardır


sonra bana ait olanı bana vermeye 
                                         uyanmış 
oysa sarı saçlarının hayaline dalıp unutmuştum 
                                      tanrının bana verdiğini


nasılda tozlanmıştı uykusunda 
               hangi rüyası böyle kirliceydi ki


öptüm yüzünü 
uyku kokan bir sabahtı
                               sarı saçlarını yıkadım ellerimle 


kan aktı saçlarından
 elim miydi kanayan 
    
  sonra aniden yine uyudu kraliçem kirlenmeye,tozlanmaya...


Myk
bir yanını bırakması için yalvaracaksın


ya da hangi kör kuyuya atılıp 


sonsuz acılar çekmeye razı olacaksın 


bir nefes yaşamlara inanmaya amade bir ölümle 


   bir elinde yaranın adi neşteri 
ya da 
   bir kalıp sabunla temizleyeceğin bir kirliliğin olacak 
en temiz yanında dahi..


ben kuru bir gürültüyle öldürülmüş adinin tekiyim 


benden daha önce yolcu edilmiş bir saflığım var 


ve beynimin her köşesinde duyarlı çirkinlikler...


Myk
umut iklimi 


sesin içimizi götür mevsiminin adı 


yarı aç yarı tok gezer oysa 
                           zamana diş bilemiş sevdam 


çocuk ...


senin çocukluğun büyüttü bizi bunca 


              yıllardan sonra 


çoğalmaya heveslendik 


bir uçurtmalık gökyüzü


sen 


bir takalık deniz 
sen..

sararmıştı yüzüm 


deniz ve saman yolu aktı içime 


                           sonra vuruldum 


yüzükoyun yere yattım 


        deniz ve saman yolu kustum 
arkamdan konuştular hiçliğimi
                                         çirkinliğimi


ben ,deniz ,saman yolu 
                             sustuk..


Myk

sus saati



sus saati geldi gönlümün 


yaban otları bitmiş bu tarlada 
                                      sebepsiz kuşlarımı vurmuşlar 


                                   elim şakaklarımda...


uçmaya gücüm olmadı hiç

                          yarı çıplaktım oysa rüzgar yanıbaşımda


severdim dağ başlarını,bulutları 


kaçarcasına dalardı gözlerim 
                             gözlerim cesurdu 

                             gözlerim kanat 


yaban otları solardı 


                    bir hiçlik duygusu dolardı tarlalara


                      yoksul bakışırdı dağ başları


                                           elim şakaklarımda ...


Myk
iskelet kokulu sabahlar yaşıyorum 


bütün gece rüyamda cenin yiyen çinliler görmeden


 oysa gözlerimin önündeydiler ..


sonra şimşekler çaktı 


yastığıma sarıldım 


ölü bir suskunluk yatıyordu aramızda 


konuşmaya gerek yoktu sence 


çoktan kokmaya başlamış 


                      cesettik bence...


Myk

haziran..


yanılgılarımı içimde taşıyorum


sarı sabahlara kusmuyorum çiğliğimi
                                  küçük bir ağıt oluyor o gece 
                                  hani bir haziran de
    
                gün gün içimde ölürüm haziran 


çok güzel bir haziran 
                yıktığım 
                      yaktığım  
                          taptığım 
                          HAZİRAN....
annem öldü haziranda babam vurdu kendini


ben yeni girdim yirmime 
ben beni öldürdü o gece 
                          iki çocuk ağladı 
                   bir kadın vardı içimde ,düşümde


önce kadın öldü sonra ben  
                                  ama hatırlıyorum hazirandı


ben yirmime girdim haziran ömrüme
                                intiharım haziranım 
ve bilirim haziran da ağladı bana


              yası geç tutulmuş bir ölü ağıdı 
                   çok uzakta bir yerde 


bir daha asla haziran olmadı...


Myk

kraliçem


savaşmayı beceremiyorum kraliçem
          
                yarattığın güçlü halkınım ben 


gülmeye benzer bir savaşım 
             
                  bedenimin içinde yitti çoktan.




kraliçem duy beni
şimdi intihar olmalı 
                    cinayetlerim bitti savaşmalarım 


her yenilgimin üstüne bir savaş sevdası 
                    ama bitti kraliçem 


ilk öldüğüm gün bitmeliydim aslında..


Myk

Lirik doğmadan önce ,


   
ve bir ayin gibi düşmeden
ay ışığı ,
              
                                                                      Pindoros'un içine.
                             Gök yüzü kızıldı içimde ..
                                     
                                yutkunurdum acıyı..


Gece iki göz hapsinde uyumaktı acı
                                                       
                                       gözler susardı...


Myk