14 Nisan 2010 Çarşamba

hep aynıydı tanrılarımız,küçük oyunlarımız


korkularımız küçüktü, düşlerimiz büyük

hayat basitti bir şeker kadar belki..

                 hepimiz çocuktuk

sonra gökyüzü büyüdü

                     büyüdü ellerimiz...



rengi değişti gökyüzünün

                             mavi ve pembe ile örtülmeyecek kadar büyümüştük,



artık ya kızdık ya erkek

bir ara hepimiz erkek olmak istedik belki ..



sonra yeni adlar buldular bize 
                                              çocuk kimliğimizin üstüne 




aynı yolda yürüyemeyecek kadar mı büyümüştük ki
                                                       aynı bahçelerde oynamıştık


yüreğimizi kocaman dağıttığımız o bahçelerden 


toplayamadık aynı sokaklara ...





hayallerimiz küçüldü biz büyüdükçe

şekerlerimiz büyüdü...

                        hayat bir oyundu oysa

aynı saflıkla yaşanacak...



Myk

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder