16 Nisan 2010 Cuma

mülteci bir ezgidir 
            
                         koynumda gezen 


hani aittik biz bana


sevincin yaslı bir ormandan kaçar 
             dahası elinde kırık bir ayna 
ah kim kabul eder bu kimsesizliği
          yaniden doğmalara bir inkar edişçe


safi ,yalnız bir iklim çocuğu 
       kaç gel !!
bana kazanacağım özgürlükler var 
içmedim ki bir yudum  sunduklarından 
         seni sevesim geldi oysa
elinde bir gümüş tepsiyle iterken seni
                uçuşunu sevdim 
bir uçurumdan 
düşüşünü,çarpışını 


uçurumlardan uçarken anlanırdı hayat 
          yoksa sarı kafeslerde doğmamış çok ruh var 


dedim ya 
            kaç gel 
bize bir ağaç altı bulsun ben 
       göğü reddetmiş bir ağaç altı 
   
salıncak kurmadan ve uyumadan 
              sabahı ağaçca yaşasak 


dedim ya 
kaç 
gel 
düş sırtları sıcak bir el bekler şimdi


mavisinden        
                      siyahına 
bize hiç söylenmemiş bir sır verecek ben...




Myk

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder