6 Nisan 2010 Salı

Sen ölme desem

Sana her sabah çantamda mavi gülüşler getirsem

Oturup hayal kurduğum sandalye mavisinde

Saçlarındaki beyazlar kadar mavi

Ahh nar tanem

Gözünle konuşup

Hayat kokuyorsun ya...
             Avcun da yürümeye başladı hayallerim

Sarı salıncaklar kurardın bana
Sen gitme desem
Omzuna aldığın bin hayatları bana versen
Ben taşısam..

Gözüme yerleşip orda uyusan

Toplasak tüm çocukluğumu

Benim sana kustuğum onbirlerimi

Ve senin hatalarından ölmelerini

Hepsini toplayıp yaksak şen evimizin bahçesinde

Geri dönsek yeniden tarlalara

Ben izlesem senin koca bir çınara olan aşkını

Gölgesinden ayrılmayışını...
Çocuk sevinçlerinle ev yapışlarımızı
Sınırsızca kentler kurup zengin olmadan tüketmeden
                       Hayatı
Yine ağaçlar dikerek
Kendi elinle sulayarak bahçeleri
Sabahın en sabahında
Kara bir gecenin güne kaçmaya başladığı saatte
         Emeğin yollara sürse izini
        Ben hep yanında olsam

                   Hep çocukca

                                Hep haykırsam
Gitme ….


Myk

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder