14 Nisan 2010 Çarşamba


yaşlandım anne

    

   daha hiçbir şey öğrenemeden belki


bir cenin kadar yeni bakıyorum hayata

elim ayağım tutmuyor gördüklerimden..



           zaman diye bir yala uydurmuştum yolculuğuma

insancıklar biriktirip avuçlarımda

elim yandığında gömüyorum oysa

acı çığlıklara aldırmadan..... 



        gözleri dolu dolu bakan bir demir gibi

     burnumla alnım arasındaki iki boşluk

durmadan yağmur yağıyor içime

kendi yitirilişime

tenimin ruhumu öldürüşüne



dokunan ellere

küfrediyor aciz yalnızlığım,dimağım

hayallerim...



Myk

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder