17 Mayıs 2010 Pazartesi

nerdesin

    Hiçbir sevgini alınmadım üstüme

                     Senli   başklaşmalarımdan doğan bir çocuk oldu 
kırmızı yanaklı yalnızlığım
senin yalnızlıklarında bir nokta bakışı ..

  bir iz bin boşluk
aç bak kadehte izi ,
öptüğün hücre arası uzaklıklardan kanayan şarabına..


küfrettim
gelişine gidişine ..
bir rüyaya anlatılmış ve üstüne susulmuş,
Pesimist algımın güzel çocuğu;
Kendim başıma kendim gibi sevdim seni...

Son ve ilk tanrıçalığını yapıp öyle bırakınca ahdini
Fışkırdı sen yaramdan

                Su gibi bir sabahın sessiz şırıltısı aktı yanaklarımdan
       Sonra aklıma düşüyorsun
Ordan düşüp ölüyorsun
Tutuyor kelimelerim kanatlarından
Çok sevdiğin tarlalara uçuyor azizliğimiz
Dur dokunma tarlalara !





Kutsiyetini yitirdi iç sesim.
Kanatların kırdı
Kanatlarımı
Susmaya uçtum…





Myk

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder